Fecr 1    

Karanlığı yarıp çıkan aydınlığa.

Fecr 3    

Çifte ve tek olan her şeye.

Fecr 4    

Akıp giden geceye andolsun ki.

Fecr 5    

Bu yeminler aklıselim sahibi için manidar değil midir?

Fecr 6    

Görmedin mi Rabbin Ad kavmine ne yaptı?

Fecr 7    

Yüksek sütunlu bağları bahçeleri olan İrem'e ki.

Fecr 8    

O günün dünyasında bir benzeri daha inşa edilmemişti.

Fecr 9    

Yine vadilerde kayaları oyarak evler yapan Semud halkına.

Fecr 10    

Kazıklar/piramitler sahibi Firavun'a ki.

Fecr 11    

Onların hepside ülkelerinde alabildiğine azdılar.

Fecr 12    

Her tarafı fesada boğdular.

Fecr 13    

Sonunda Rabbin de onların üzerine azap kırbacını indiriverdi.

Fecr 14    

Çünkü Rabbin her şeyi görüp, gözetlemektedir.

Fecr 15    

Şu nankör insan yok mu, Rabbi ona ikram ederek bolca nimetle sınadığı zaman, -Rabbim ben bu ikramı hak etmiştim der.

Fecr 16    

Ama rızkını daraltarak onu yoklukla sınadığı zaman da: -Rabbim bana haksızlık etti, der.

Fecr 17    

-Hayır, aslında siz yetimi koruyup gözetmiyorsunuz.

Fecr 18    

Yoksulları doyurmaya ön ayak olmuyor ihtiyaçları ile ilgilenmiyorsunuz.

Fecr 19    

Mirası da hak hukuk gözetmeden yiyorsunuz.

Fecr 20    

Malı ve mülkü de taparcasına seviyorsunuz.

Fecr 21    

-Hayır, böyle gitmeyecek. Yeryüzü dağılıp paramparça olduğunda...

Fecr 22    

Rabbinin emri gelip melekler saf saf durduğunda…

Fecr 23    

Cehennem ortaya getirilir. İşte o zaman insanın aklı başına gelecek fakat artık bunun hiçbir faydası olmayacak.

Fecr 24    

O zaman "Keşke bu hayatım için önceden iyilikler yapsaydım" diyecek.

Fecr 25    

İşte o gün Rabbinin tattırdığı azap, hiç kimsenin azabına benzemez.

Fecr 26    

Ve onun vurduğu kelepçeler başkalarının vurduğu kelepçelere benzemez.

Fecr 27    

Ey dünya ile tatmin olmaya çalışan kişi!

Fecr 28    

Dön artık Rabbine de O senden razı olsun sen de O'ndan razı ol.

Fecr 29    

Böylece gir iyi kullarımın arasına.

Fecr 30    

Ve onlarla birlikte gir cennetime.